( پس از حنظله بن سعد شامى ) قلمداد كرده نويسنده « اسرار الشهاده » است . وى مىنويسد : بعد از وى [ حنظله ] عبداللَّه بن عمر كندى به ميدان رفت و مبارزه سختى عليه دشمن نمود و يك تنه در حالى كه چنين رجز مىخواند بر آنها حمله كرد : انِّى مِنْ كِنْدَةِ عالِى الاصْل * اطَعْنَكُمْ بِالرَّمْحِ قَبْلَ النَصَل ضَرْبُ غُلامٍ لَمْ يَكُنْ بِالفَشَلْ * عَنِ الحُسَينِ هَوَ جَليلُ الاصْل من از قبيله كنده‌ام كه نسبى و الا دارد ، پيش از تير با نيزه به شما مىزنم زدن غلامى كه هرگز سست نمىشود ، [ و ] از امام حسين عليه السلام كه داراى اصالتى و الا است حمايت مىكنم . . . او جنگ سختى نمود و پس از كشتن پنجاه تن ، نزديك امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد . « 1 » عبداللَّه بن عَمرو بن عَيَّاش دانسته‌هاى زيادى درباره وى به دست نيست برخى آورده‌اند : عبداللَّه بن عَمرو بن عياش بن عَبد قيس از قبيله « كلب » از ياران امام حسين است كه در كربلا به شهادت رسيد . « 2 » ديگر مورخان از وى نام نبرده‌اند . عبداللَّه بن عمرو كلبى عبداللَّه بن عمير كلبى عبداللَّه بن عمير « 3 » كلبى ابووهب ، عبداللَّه بن عُمَير بن عباس بن عَبد قَيس بن عُلَيم بن جَناب كَلْبى عُلِيمى ؛ از اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام و امام حسين عليه السلام ، مردى شريف ، قهرمان ، شجاع ، « 4 » ستبربازو ، بلند قامت ، سيه چرده و فراخ چشم بود . وى و همسرش ، ام‌وهب ، دختر عبد ، از تيرهء نمر بن قاسط ، كنار چاه جُعد در محلهء بنىهمدان كوفه ساكن بودند .

--> ( 1 ) . اسرارالشهاده ، ج 2 ، ص 295 - 296 . ( 2 ) . تسمية من قتل ش 76 ؛ حدائق الورديه ، ص 104 . ( 3 ) . برخى نام پدر وى را عمر ( الحسين والسنة ، ص 74 ) و برخى ديگر عمرو ( روضة الشهداء ، ص 287 ، كتابفروشى الاسلامية ) گفته‌اند . از او با عنوان عبد بن عمير كلبى نيز ياد شده است ( عاشورا چه روزى است ، ص 253 ) . ( 4 ) . تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 21 ؛ ر . ك . رجال شيخ طوسى ، ص 54 - 78 .